fbpx
Zelfevaluatie en maatregelen

Zelfevaluatie en maatregelen

Zelfevaluatie en maatregelen

Column

We gaan richting het einde van 2015. Een periode waarin we ons volproppen met eten en de drank rijkelijk laten vloeien, om er op 31 december met veel bombarie uit te gaan en een nieuw jaar te verwelkomen. Althans, zo gaat dat in veel families in Suriname.

Maar niet bij iedereen is het groot feest in de laatste weken van het jaar. In sommige huizen is er geen onderbreking in de spiraal van eindjes aan elkaar knopen. Geen kalkoen met kerst en al helemaal geen champagne met oudjaar. Op 25 december is de maaltijd dezelfde als die op een doodnormale dinsdag ergens in juni.

Zelfevaluatie en maatregelen

Met de voorgaande alinea probeer ik u absoluut geen schuldgevoel aan te praten. Zelf laat ik me al het lekkers dat me wordt voorgeschoteld namelijk ook goed smaken. En medelijden is zowat het meest zielige gevoel dat je voor een ander kunt hebben. Maar ik ben me er wel terdege van bewust dat terwijl ik me volprop, er kindertjes met een hongerige maag voor de televisie zitten en hopen dat het volgend jaar anders zal zijn. Met ouders wier enige hoop op een beter leven het winnen van de lotto is. Op zulke momenten tel ik mijn zegeningen en probeer ik mijn luxeproblemen in context te zien.

Tijdens deze laatste dagen probeer ik, tussen de feesten door, het jaar de revue te laten passeren. Wat ging er goed, wat ging mis en hoe ga ik zaken in de komende twaalf maanden aanpakken? Niet altijd makkelijk, jezelf een spiegel voorhouden. Het is soms een pijnlijke ontmoeting met je eigen falen. En terwijl ik me afvraag of iedere andere Surinamer dat ook doet, geef ik zelf het antwoord al. Een grote groep gaat het jaar feestend uit, zonder ook maar een moment stil te staan bij het eigen functioneren. Ik betrap mezelf erop dat ik vooral politici hiervan verdenk. En dan vooral zij die het voor het zeggen hebben in Suriname. Als ze al er ergens de balans van opmaken, is dat van hun bankrekening.

Bij mijn zelfevaluatie kwam ik tot de ontdekking dat mijn voorbije jaar in economisch opzicht veel overeenkomsten vertoonde met dat van Suriname. Het begon hoopvol, met een stabiele monetaire reserve. Maar met de maanden zag ik de inkomsten sterk teruglopen, terwijl de uitgaven stegen. Gelukkig had ik dat op tijd door en hield ik mezelf niet voor dat het allemaal wel meeviel, zoals de bestuurders dat hebben gedaan.

Ik ben sterk gaan snijden in de uitgaven en alles eraan gedaan om de inkomsten te stimuleren. Een avondje uit eten schrappen, het belgedrag sterk aanpassen en af en toe een biertje in de kast van omu laten voor wat het is.

Bij lanti hielden ze zich massaal van de domme, totdat de economische malaise niet meer te verbergen was. Inmiddels zitten we met z’n allen dik in de periode van solidariteit betuigen en bezuinigen. Bij de een zijn de water-, brandstof- en stroomklappen iets harder aangekomen dan bij de ander.

Gelukkig dat ik vanwege mijn eigen financieel precaire situatie eerder in het jaar heb gezien dat bij een goed bezuinigingsplan en de juiste inkomstenverhogende maatregelen, spoedig de zon weer gaat schijnen. Hopelijk dat onze bestuurders met de pagara’s ook alle kwade geesten wegschieten en de juiste inzichten krijgen. Met het bezuinigen zit het wel snor, nu nog de inventiviteit en creativiteit om ook de inkomsten een duw in de goede richting te geven. Als ze daarin slagen, zal het met Suriname – net zoals bij mij – ook wel lukken. Eind 2016 kunnen we dan echt zeggen: met Suriname gaat het goed!

Lees meer berichten uit de categorie Column.

2017-06-04

E-mailadres:

Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.