fbpx
Costerstraat 70

Costerstraat 70

Costerstraat 70

In Huis en Verhaal deze editie aandacht voor een pand aan de Costerstraat 70. Eigenaar Geert van Kalken, beter bekend als Yayo, is gepassioneerd houtliefhebber. Zijn droom is een volledig gerestaureerde Costerstraat. Hij is vast begonnen bij zijn eigen pand.

Costerstraat 70

Yayo kocht het pand in mei 2004, toen hij tijdens een van zijn bezoeken aan Suriname toevallig op het woonhuis stuitte. Hij woonde op dat moment nog in Frans-Guyana, maar was regelmatig in Suriname te vinden. Het huis is zo’n tachtig jaar geleden gebouwd door een Hindostaanse familie. Yayo weet te vertellen dat de familie zelf beneden woonde en de bovenverdieping verhuurde. “Ik heb enkele jaren geleden een dochter uit Nederland op bezoek gehad die hier vroeger woonde en het huis kwam bewonderen.” Het koste Yayo ruim tien jaar om het gedeeltelijk stenen bouwval om te toveren tot een volledig uit hout opgetrokken hotel. De laatste ingreep aan het zwembad, enkele weken geleden, was de kers op de taart. Daarmee was het einde van de verbouwing een feit. Van het originele pand zijn alleen vier muren overeind blijven staan. De rest heeft Yayo, samen met een handjevol vakmensen, helemaal zelf neergezet. Alles wat je ziet, is – met de hand – van hout gemaakt: de blindeerluiken (shutters), deuren, meubels, steunbalken en vloeren. Ook de verbindingen van de constructie zijn volledig van hout, waarbij Yayo gebruikmaakte van de zogenaamde ‘pen- en gatverbindingen’. “Er kwam geen spijker aan te pas. Zodra je een spijker door hout slaat, ben je eigenlijk al verkeerd bezig. Metaal roest en zorgt ervoor dat het hout eromheen beschadigt. Het wordt sponzig, vochtig en zal uiteindelijk gaan rotten.”

Goed huwelijk

Yayo leerde de fjne kneepjes van de houtbouw van de ‘Compagnons de France’. Dit zijn timmermannen uit Frankrijk, die een gedegen opleiding van zeker tien jaar krijgen om alles van het vak te leren. De crème de la crème onder de houtbouwers dus. Yayo is groot voorstander van duurzame houtbouw. “Dit huis is erop gebouwd om nog generaties lang mee te gaan. Het hout is duurzaam en lokaal vervaardigd. Materialen importeren is onnodig in een land als Suriname. Dit huis zal net zolang meegaan als de tijd die nodig is om nieuwe bomen voor het gebruikte materiaal te laten groeien. Als je het goed bouwt en goed onderhoudt tenminste. Een huis is net als een goed huwelijk: je moet het onderhouden.” Wie goed kijkt, ziet op de verschillende houten balken in het pand ingekerfde tekentjes staan. “Met hout bouwen, betekent werken op de millimeter. De hele bovenverdieping heb ik eerst gebouwd in een loods van een vriend van me. Compleet uitgemeten, in elkaar gezet en weer uit elkaar gehaald. Nadat ik klaar was, heb ik de onderdelen in een container hierheen gehaald en alles weer in elkaar gezet. De tekentjes zijn dus om de verschillende onderdelen van de constructie te markeren. Het dak is gemaakt van walabahout, van shingels. Dit zijn gesneden plakken hout, van een centimeter dik, die zorgvuldig over elkaar heen worden gelegd. Een goed gelegd dak gaat dertig tot veertig jaar mee.” Een houten dak heeft tal van voordelen boven de zinken dakplaten die hoofdzakelijk in Suriname worden gebruikt. “Hout maakt geen lawaai. Als het hard regent, kan ik hier nog rustig telefoneren. Ook neemt het dak geen warmte op. Ik heb in mijn huis geen enkele airco nodig.” Verder heeft Yayo geen last van vleermuizen of ander ongedierte dat het doorgaans heerlijk vindt om zich tussen het plafond en de zinkplaten te nestelen. “Walabahout is sterk en duurzaam. Het bevat bovendien een olieachtige substantie, waardoor het bij een eventuele brand pas na drie kwartier vlamvat.”

Authentiek Suriname

Yayo houdt van de straat waarin het pand staat. Daarom kocht hij uiteindelijk ook het pand op nummer 59, een pand uit 1902, en onderwierp het aan een Àinke opknapbeurt. Daarbij bracht hij in traditionele stijl zelf nieuwe balkons aan. Het pand staat sinds 2011 op de monumentenlijst. En zo zijn er meer panden in de straat die zijn aandacht hebben. Sommige staan te verpieteren vanwege onder meer boedelkwesties, en Yayo vindt het erg jammer om te zien hoe de historische panden in een rap tempo uit de straat verdwijnen. “Ieder jaar wordt er minstens één historisch pand gesloopt. Aan herstel doen mensen nauwelijks.”
Of het hem zal lukken om in de toekomst ook andere panden uit de straat in ere te herstellen, kan hij alleen maar hopen. Yayo ziet het ideaalbeeld van de Costerstraat in ieder geval al voor zich: een knusse straat vol authentieke panden, die op zondagen wordt afgezet om volop ruimte te geven aan slenterende (dagjes)toeristen, spelende kinderen en kraampjes waar typisch Surinaamse producten en versnaperingen verkrijgbaar zullen zijn. Yayo is ervan overtuigd dat de Costerstraat alle potentie heeft om een stukje authentiek Suriname uit te dragen en daarmee een trekpleister te worden voor toeristen.


E-mailadres:

Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.