fbpx
Koop je wel het perceel dat je koopt?

Koop je wel het perceel dat je koopt?

Koop je wel het perceel dat je koopt?

Misstanden

Jeroom Van Bossele uit Antwerpen was vroeger zeeman. Alle landen van Zuid-Amerika heeft hij aangedaan, op één na: Suriname. Dus toen hij, eenmaal gepensioneerd, en zijn vrouw Godelieve een lange, exotische vakantie wilden, viel hun keus op Suriname.

Koop je wel het perceel dat je koopt?

Die vakantie was zeer goed bevallen. De ‘no spang’-sfeer van Suriname paste wel bij hun gemoedelijke Belgische aard. Daarnaast vonden ze Surinamers hartelijk en behulpzaam. Van Paramaribo waren ze niet echt onder de indruk, des te meer van de districten en het binnenland. Zo waren ze er een keer op uit getrokken in Saramacca, in de buurt van Groningen. Zo sereen wonen aan de Saramaccarivier, niet al te ver van de grote stad; dat sprak ze wel aan.

Jeroom en Godelieve hadden altijd tegen elkaar gezegd hun laatste dagen beslist niet te willen slijten in het koude Europa. Nu waren ze alweer voor de derde keer in Suriname. Aan de Waterkant, onder het genot van het lokale bier, raakten ze in gesprek met een man die zich als Remy voorstelde. Ze vertelden hem hoe ze onder de indruk waren van Saramacca als woonomgeving. Remy, die aannemer bleek, zei dat hij een makelaar kende en bracht ze met hem in contact.

Die makelaar wist inderdaad een leuk stukje grond te koop aan de Saramaccarivier, vlakbij Groningen en niet ver van de Oost-Westverbinding. De verkoper had de perceelkaart meegenomen, waarop duidelijk te zien was dat het ging om een perceel aan de rivierzijde. Het terrein was overwoekerd met gras en bomen, maar er liep duidelijk nog een weg naar de rivier. Een mooi groot terrein voor maar 40.000 euro. Het feit dat Remy erbij was, schepte vertrouwen. Hij bood aan om het perceel schoon te maken.

Perceel van iemand anders

Op kantoor van de makelaar werd de koop beklonken, en met tussenkomst van de notaris vond de overschrijving plaats. Nog voordat Jeroom en Godelieve weer naar huis zouden vertrekken, werd het perceel schoongemaakt. Alles leek op rolletjes te lopen. Totdat een man kwam vertellen dat ze zijn perceel aan het schoonmaken waren. Dat moest gewoon een misverstand zijn. Maar de man toonde zijn eigen perceelkaart. Wat bleek? Het Belgische echtpaar had een perceel gekocht dat nog een paar kilometer verder van de hoofdweg lag dan het terrein dat hen was aangewezen. Het bleek bovendien ook nog om zwampterrein te gaan.

Jeroom en Godelieve voelen zich flink bij de neus genomen. Het gaat ze zeker zo’n 20.000 euro extra kosten om het zwampterrein op te hogen en een weg aan te leggen naar de rivier. Ze hebben een jurist in de arm genomen. Het is maar de vraag hoeveel kans ze maken. De makelaar en verkoper beweren nu bij hoog en bij laag dat ze het juiste terrein hebben verkocht ondanks dat ze een ander terrein hadden aangewezen. Remy weet ineens ook ‘van niets’ en wilt geld zien voor het schoonmaken.

Partiële perceelkaart

Wat is er fout gegaan? Jeroom was afgegaan op de partiële perceelkaart. Daarop staan alleen de kadastrale gegevens van het perceel zelf, maar de exacte ligging is er niet uit af te lezen. De notaris is immers geen landmeter en uit de kaarten is niet altijd af te leiden hoe de kadastrale vork in de steel zit. Daarvoor moet je de overzichtskaart of moederkaart van het gebied raadplegen. Veel overzichtskaarten zijn te vinden bij het GLIS of het Domeinkantoor.
Wie grond koopt heeft een onderzoeksplicht, maar wie de grond verkoopt heeft ook een informatieplicht. Jeroom had ook Google Maps kunnen raadplegen. Alleen als het om de ‘stad’ gaat, kan een perceelkaart afdoende zijn omdat daar voldoende referentiepunten zijn te vinden. Maar dit geldt zeer zeker niet voor percelen in districten, waar veel op elkaar lijkt. Zelfs gecombineerd met een overzichtskaart kan het knap lastig zijn. Als het domeingrond of erfpacht is, ligt er zeker bij het Domeinkantoor een overzichtskaart van het gebied. Bij eigendomsgronden is dat vaak niet het geval of slechts gedeeltelijk. In die gevallen schakel je een landmeter in om een ‘uitmetingskaart’ te maken.

Klassieke oplichters

Wat Jeroom en Godelieve is overkomen, is een klassiek voorbeeld van oplichters, die zoveel mogelijk geld vangen voor een waardeloos stuk terrein. Dus voordat u iets koopt, laat u goed informeren. Landmeters kunnen aardig ver komen, want in de afgelopen honderd jaren hebben zij hun eigen archieven erop na gehouden. Landmeters zijn overigens beëdigd en geregistreerd. Dit in tegenstelling tot makelaars. Trek dus eerst het een en ander na. Op internet haal je al snel de transparante makelaarsbedrijven eruit. Een andere tip is om een buurtonderzoek te doen door met omwonenden te praten.

Lees meer berichten uit de categorie Misstanden.

2015-04-10

E-mailadres:

Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.