fbpx
Kunstenaar Ken Doorson

Kunstenaar Ken Doorson

Kunstenaar Ken Doorson

Cribs

Ken Doorson: ‘Hier naartoe komen, maakt me al blij’

Voor de rubriek Cribs gaat de redactie van de lifestyle-krant van Surgoed House & Home op zoek naar bekende Surinamers die willen laten zien waar en hoe ze wonen; hoe hun ‘crib’ is ingericht.

Kunstenaar Ken Doorson

Dit keer brachten we een bezoek aan kunstenaar en Nola Hatterman-docent Ken Doorson. Aan de rand van Paramaribo, achter het Rensproject, staat het ouderlijk huis van kunstenaar Ken Doorson.

Een karakteristiek blauwgeverfd huisje van steen, met een balkon. “Ik weet nog heel goed dat in 1983 de eerste steen werd gelegd”, vertelt Doorson. “Er was verder vrijwel alleen maar jungle; ons huis was het vierde dat gebouwd werd.” Hij herinnert zich ook dat zijn moeder kritisch toekeek hoe de Guyanese arbeiders het werk verrichtten. “Ja, die waren er toen ook al”, lacht hij. “En je zou kunnen zeggen dat mijn moeder zelf de aannemer was, zo erg zat ze er bovenop. Maar het resultaat mag er wezen. Na al die jaren is er in het hele huis geen scheur te bekennen.”

Op jonge leeftijd verhuisde Doorson naar Curaçao, en later naar Nederland. Daar woonde hij tien jaar, en het huis werd in die tijd verhuurd aan familieleden. In 2005 keerde hij terug naar Suriname en nam weer zijn intrek in de woning. Hij verbleef er een paar jaar, Tot hij ging samenwonen met zijn partner Liesbeth en hun zoontje. Momenteel gebruikt de succesvolle kunstenaar het huis als zijn atelier.

“Ik ben mijn ouders erg dankbaar dat ze destijds dit huis hebben gebouwd. Ik kom hier echt tot rust.”

Hij heeft wel het een en ander veranderd om er een echte ‘man cave’ van te maken, eentje met een artistieke inslag. Meer een ‘artist cave’ dus. De inrichting is een mengeling van zijn eigen werk, vintage meubeltjes, grote kleurvlakken en accenten die opvallen door kleur of materiaal. Zo is de keuken geel geverfd en heeft de ruimte als decoratie een koperen bord uit Marokko, dat met de hand is bewerkt.

“Ik hou van de kleurcontrasten. Het geel van de keuken gecombineerd met het blauw van de buitenmuren geeft het huis een Caribisch tintje dat me doet denken aan mijn tijd op Curaçao.”

Eerste schilderijen

De woonkamer is groter gemaakt door een slaapkamer op te offeren. “Ik wilde het huis ruimtelijk maken”, licht hij toe. Dat is aardig gelukt, want het huis is erg licht en het waait er goed door. “Dat komt ook doordat we niet zo ver van de zee zijn. Het kanaal achter het huis gaat er rechtstreeks naartoe.” Aan de muur hangt een van de eerste schilderijen die Doorson maakte, op zijn zestiende.

Verder staat er een enkele bank, waar volgens Doorson geen verhaal achter zit. “Eigenlijk heb ik het gewoon meegenomen uit Nederland. Het heeft daar ook altijd in mijn atelier gestaan. Ja, zo heeft alles wel een verhaal, hè.” De ruimte wordt verder opgevuld door de typische Doorson-tafels in verschillende formaten. Op een laag model staat een mooie oude platenspeler. Ook staat er een grotere tafel, het eerste prototype ooit. De kunstenaar is zichzelf steeds opnieuw aan het uitvinden, maar heeft iedere keer wel een rode draad in zijn werk. “Het gaat om een balans tussen vorm, emotie en kleur. Daarbij speelt de Surinaamse historie ook een rol en heeft mijn werk een sociaal-maatschappelijk tintje. En ik stel mezelf altijd de vraag waarom en hoe we dingen maken.”

Buitenatelier

Tussen de woonkamer en de keuken is een slaapkamer waarin de kunstenaar werkt. Een deur leidt naar de oude garage, die nu fungeert als buitenatelier. Daar staat een enorm droogrek met beeldhouwwerken van klei en twee geverfde etalagepoppen. In het huis staan niet veel kunstwerken meer. “We hebben net alles verscheept naar Nederland, waar ik deze maand een tentoonstelling heb.”

Doorson loopt door de gang naar de achterkant van het huis, waar twee verrassingen te vinden zijn. In de eerste plaats is dat de oude steiger die uitzicht biedt over het kanaal en het tegenoverliggende weiland. “Als het weiland gemaaid is, heb je een prachtig uitzicht!”, licht de kunstenaar toe. De andere verrassing staat pal achter het huis, onder het afdak. Daar heeft Doorson een ligbad geplaatst, waar hij ook echt gebruik van maakt.

“Het leven in Suriname is vooral buiten, en vanwege dat gevoel heb ik dit bad hier geplaatst.” Naast het bad, dat is afgeschermd met een pangi en schermen, staat een brander met daarop een enorme wok. Daarin kookt hij het water voor zijn bad. En natuurlijk heeft ook de wok een verhaal. Deze heeft hij meegekregen van de vissers op Braamspunt. “Ze kookten er hun garnalen in.” Het is niet het enige wat van Braamspunt komt. Aan het keukenraam heeft hij een bar gemaakt van drijfhout, eveneens van Braamspunt. Die bar is het lievelingsplekje van Doorson, vanwege het uitzicht op de steiger, het weiland en de keuken. “Dit is de plek waar ik echt tot rust kom. Alleen hier naartoe komen, maakt me al blij!”

Ken Doorson heeft van 26 juni tot 31 juli 2016 een solotentoonstelling in Galerie 23 te Amsterdam.

Lees meer berichten uit de categorie KunstCribs.

2016-07-07

E-mailadres:

Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.