fbpx
Op bezoek bij Dominique Ravenberg

Op bezoek bij Dominique Ravenberg

Op bezoek bij Dominique Ravenberg

Voor de rubriek Cribs gaat de redactie van de lifestyle-krant van Surgoed House & Home op zoek naar bekende Surinamers die willen laten zien waar en hoe ze wonen; hoe hun ‘crib’ is ingericht. Dit keer brachten we een bezoek aan Suripopwinnaar Dominique Ravenberg (19).

Zangeres Dominique Ravenberg woont in een ruim opgezette Bruynzeelwoning in een zijstraat van de Wilhelminastraat. Ze deelt daar de bovenwoning met haar moeder, haar grootouders wonen in het benedenhuis. De woning van de familie Ravenberg was het eerste huis in de straat. Als kind heeft Dominique nog gespeeld op de zandweg, waar sinds 2000 asfalt ligt.
Het is bijna niet voor te stellen dat de woning er eerst helemaal alleen heeft gestaan, omdat elk perceel inmiddels bebouwd is met huizen die verraden dat ze ook al meer dan dertig jaar bestaan. Toch werd de familie Ravenberg er lange tijd aan herinnerd. “Omdat we het eerste huis in de straat waren, hebben we ook de eerste lijn die is getrokken naar de elektriciteitspaal. Alle andere huizen zijn er daarna bijgekomen. Dus wat een tijdje gebeurde, was dat wanneer de buurvrouw het toilet doorspoelde en de hydrofoor aansloeg, bij ons de tv uitging. We hebben nu versterkers gezet, want de EBS kan er weinig aan doen.”

Leuke buren

Dominique vertelt dat ze in een heel sociale buurt woont. Een zijpoortje in het hekwerk naar de buren ondersteunt deze opmerking. “We zijn echt goed met deze buren. En we zijn ook van plan eentje aan de andere kant te zetten, voor de andere buren. Lang voordat ik geboren was, waren die buren al vrienden van mijn moeder. Ze zijn naar Curaçao en later naar Nederland verhuisd. En nu zijn ze sinds een jaar weer terug. In het weekend bakken we vaak lekkers en delen dit met elkaar.” Voor de brownies van Dominique zijn we helaas net een dag te laat. Eigenlijk horen Dominique en haar moeder niet in dit huis te wonen dat al vijftig jaar in de familie is. Het oorspronkelijke idee was om de gele laagbouwwoning schuin achter de huidige woning te betrekken. “Maar toen dat huis in 2004 klaar was, ging de gezondheid van mijn grootouders achteruit. Daarom besloten we een tijdje boven hen te gaan wonen, en de andere woning te verhuren.” En ‘een tijdje’ is, zoals dat gaat, inmiddels meer dan tien jaar geleden.

Spinazie

Wat opvalt, is dat het perceel gesierd wordt door wit zand en heel veel bloemen. “Het geeft een ontspannen gevoel wanneer je thuiskomt. Als kind speelde ik er veel mee. Door het witte zand lijkt het soms alsof je buiten de stad bent.” Naast de bloemen, plant de familie ook groente. Dat resulteerde erin dat de grootmoeder van Dominique in 2004 de titel ‘Beste tuin van de buurt’ kreeg. “En dat we, wanneer de spinazie geoogst kan worden, twee weken lang iedere dag spinazie eten. Spinazie met kip, spinazie met vis, moksi alesi met spinazie, aardappelschotel met spinazie en spinaziepasta.”

 

Authentiek

Bij binnenkomst in de woonkamer van het bovenhuis, springen enkele bijzondere meubelstukken en accessoires in het oog. “Mijn moeder spaart authentieke dingen en werkt bij de Nederlandse ambassade. Deze spullen heeft ze via een collega gehad die Thailand bezocht. Ze zijn van een Thaise dokter geweest.” Het piramidevormige houten ladekastje blijkt een oude medicijnenkast. Ook de Àessenverzameling bovenop de keukenkastjes trekt veel bekijks. Aan de Malebatrumstraat heeft de familie Ravenberg het Cabellgebouw en de daarnaast gelegen parkeerplaats. “Tijdens het graven moesten de mannen stoppen omdat ze veel glas vonden. Er bleek ooit een stortplaats voor Àessen te zijn geweest. Op een van de Àessen staat zelfs een slaaf.”

Wasknijpers rapen

Zoals het huis er nu staat, is het niet helemaal hetzelfde als het huis uit haar jeugd. Waar nu een ruim stenen balkon met een grote loungehoek is, was eerst een dak van zinkplaten. “Mijn moeder had daar een waslijn die je aan de railing kunt hangen. Er vielen vaak knijpers op het dak. Als klein meisje tilde mijn moeder me af en toe op en zette me op dit dak. Dan mocht ik alle wasknijpers oprapen en dat vond ik heel erg leuk.”
Haar favoriete plek in huis is het kleinste kamertje: het toilet. Vanwege de akoestiek, zou je bij een zangeres denken. Niets is minder waar: ze vindt het er gewoon lekker rustig. “Als je me niet kunt vinden, dan zit ik daar. Urenlang. Het is de kleinste ruimte in het huis en daarom kan niemand zeggen: ‘ik kom even bij je zitten’. Als je daar bent, ben je echt alleen. Ik weet niet. I just like it.”


Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.