fbpx
Sma ai sani

Sma ai sani

Sma ai sani

Column

Iedere ochtend zie ik haar al vroeg uit huis gaan, mijn buurvrouw Jeanine. Samen met haar dochtertje, een meisje van ongeveer zeven jaar. We groeten altijd kort maar vriendelijk, zo fatsoenlijk zijn we wel. En ik heb ook niets tegen haar hoor, helemaal niet. Het is best een leuk mens, en een mooie vrouw om te zien. Maar aan haar woning erger ik me mateloos!

Sma ai sani

Het moet een jaar of vijf geleden zijn geweest, toen Jeanine hier op een dag aan de poort kwam om kennis te maken. Ze had het perceel naast me gekocht en wilde er gaan bouwen. Ik nodigde haar direct uit voor een glas stroop op mijn balkon. Toevallig had ik die middag een bevriend architect op bezoek, Randall, en het gesprek ging al snel over het huis dat Jeanine wilde laten bouwen. Ze bleek net gescheiden, met een klein kindje, en had een goede baan. Een hypotheek zou ze met haar inkomen wel krijgen.

Maar het huis dat ze in gedachten had, was gigantisch; met een kantoor aan huis erbij en een gastenverblijf. Ik zag direct aan de blik van Randall dat hij het een heel slecht plan vond. En nadat hij zich een minuut of twintig had ingehouden, kon hij het toch niet laten zijn mening te ventileren. ‘Jeanine, dat huis is veel te groot voor jouw situatie. Je gaat een enorm bedrag per maand moeten aflossen en het gaat járen duren voordat het huis echt van jou is. Wat als je je baan kwijtraakt? Je bent alleen, waarom moet het zo groot?’ Jeanine keek hem aan met een mengeling van trots en twijfel. Randall ging verder. ‘Luister, ik kan je helpen met het ontwerp. Bouw een klein huis voor jou en je dochter, en begin dat rustig af te betalen. Dan hou je meer geld over om leuke dingen te doen. Als je met afbetalen een eind op weg bent en je verdient nog steeds goed, dan kan je er altijd een stuk bijbouwen.’ Jeanine keek weg. ‘Ik wil aan mijn ex laten zien dat ik het alleen kan’, zei ze zacht. ‘En beter dan hij.’

En zo gebeurde. Het enorme huis kwam er. Maar geld om het te schilderen of te betegelen was er niet meer. Jeanine raakte door omstandigheden ook nog haar goede baan kwijt, en verdient nu modaal. Het huis ziet er niet uit, de tuin is een verwaarloosde bende en het erf heeft geen omheining. Aangelopen honden, die zich bij Jeanine thuis voelen, terroriseren dagelijks de buurt. Het huis van Jeanine, hoe groot ook, is een smet op de buurt geworden. En Jeanine werkt dagelijks van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat om haar zware hypotheek af te lossen. Ik vraag me weleens af, of ze er geen spijt van heeft dat ze Randalls advies niet ter harte heeft genomen. Ik wel in elk geval!

Jules Dest

Lees meer berichten uit de categorie Column.

2017-05-29

E-mailadres:

Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.