fbpx
Agri & Foodbeurs in Marowijne

Agri & Foodbeurs in Marowijne

Agri & Foodbeurs in Marowijne

Stichting Ontwikkeling Innovatieve Landbouw

Ontwikkeling van Marowijne

Voor ruim honderd jaar was Marowijne een welvarend district. De inkomsten van de mijnbouwindustrie hebben de bevolking een weelde doen kennen, die geen weerga leek te krijgen. Met het wegtrekken van grote investeerders zoals Suralco van Alcoa en het uitbreken van de binnenlandse oorlog, werd die ontwikkeling zo goed als stopgezet. De bewoners van district Marowijne blijven echter niet bij de pakken neerzitten. Samen met ontwikkelingspartners gingen zij op zoek naar alternatieve industrieën om de weg naar duurzame ontwikkeling in te slaan.

Agri & Foodbeurs in Marowijne

In het jaar 2000, wordt de stichting voor de ontwikkeling van het onderwijs in Marowijne opgezet. Zij voert projecten uit om verschillende aspecten van het lokale onderwijs te verbeteren. “Daarbij zijn letterlijk schoolgebouwen gerenoveerd, maar ook docenten getraind op een toekomstvisie”, vertelt vrijwilliger Jan-Willem Sutorius. Hij is voor het eerst in 1999 als stagiaire tijdens één van de eerste uitwisselingsprojecten naar Marowijne geweest en is zich later in Suriname komen vestigen. Op een gegeven moment gaven de docenten aan dat ontwikkeling van slechts het lokale onderwijs niet voldoende is. “Wat namelijk als de leerlingen hun diploma hebben gekregen, de hand van het schoolhoofd hebben geschud, maar voor vervolgonderwijs moeten wegtrekken, wat volgt dan?” In het district is landbouw het hoofdmiddel van bestaan, maar deze blijkt helemaal niet aantrekkelijk voor jongeren.

Soil Masonkondre

“Op zich is de landbouw bekend in Marowijne, maar wordt die vooral geassocieerd met personen die al een hoge leeftijd hebben bereikt. Bijna iedereen heeft een kostgrond, die vooral worden onderhouden door vrouwen”, vertelt Sutorius. Dit heeft gemaakt dat SOIL Masonkondre in het leven is geroepen. Soil Masonkondre staat voor Stichting Ontwikkeling Innovatieve Landbouw, vanuit Masonkondre in Marowijne. Om zo effectief mogelijk te werk te gaan, is de Marowijne Agri & Food Beurs bedacht. Daarbij worden jaarlijks verschillende actoren uit de agri- en food sector bij elkaar gebracht om producten en diensten tentoon te stellen. “Van grond tot mond”, noemt Sutorius het concept. Zo waren er bedrijven die landbouwmachines verkopen, boeren, voedselverwerkers, en verschillende andere producenten aanwezig, die te maken hebben met landbouw en voedsel. Ook verschillende opleidingsinstituten, waaronder het Natuurtechnisch Instituut (Natin), School of Hospitality and Tourism en de Anton de Kom Universiteit, het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij, het districtscommissariaat en tourbedrijven, waren eveneens vertegenwoordigd. De beurs wordt ook gekoppeld aan twee andere inkomstenbronnen, namelijk crafts en toerisme. In januari werd de tweede editie van deze beurs gehouden.

Digitaal platform

SOIL Masonkondre blikt tevreden terug, maar is nog niet klaar met werken. De bedoeling is om twee andere platforms op te richten. Een digitaal platform waar lokale ondernemers hun waar op zowel de lokale, maar met name de internationale markt te koop kunnen aanbieden en daarnaast een maandelijkse markt langs de Cotticarivier. Hierlangs komen veel toeristen het land binnen via Frans-Guyana. De stichting heeft grootse plannen. Er wordt ook nagegaan op welke manier aan oude gebouwen een nieuwe bestemming kan worden gegeven om toerisme te bevorderen. De stichting heeft de aandacht voor het onderwijs echter niet verloren. Op de Barronschool, een Lager Beroepsopleiding, is een metalen kas opgezet van 8 meter bij 12 meter. Het primaire doel is om de richting Agrarische Productie nieuw leven in te blazen. Er was namelijk geen docent aanwezig om hieraan invulling te geven. De kas is opgezet door stagiaires van de Technische Universiteit Delft met leerlingen van de richting Bouw en het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV). Na de beurs is aan leerlingen van de basisschool les gegeven over het belang van planten in kassen. Zij hebben als praktijkonderdeel amsoi geplant. De kas kan ruim 30 jaar mee en werd ontworpen en gebouwd door een Nederlandse architect. Er zijn voldoende reserveonderdelen meegestuurd, mocht er ongelukkigerwijs iets misgaan.

Verkoop kassen

Deze kas is ook bedoeld om de samenleving te trainen in moderne innovatieve landbouw. Dit aspect zal door het ministerie van LVV worden ingevuld. Er is nog voldoende ruimte om te beplanten. Daarnaast is er in samenwerking met stagiaires een bedrijf opgezet. Dit bedrijf bouwt plantenkassen ter verkoop. De aankoop van een plantenkas gaat gepaard met een pakket van begeleiding. “De koper wordt begeleid bij het opzetten van de kas, de inrichting ervan en ook onderhoud van de gewassen”, vertelt Joep Bastiaans, student van TU Delft. Hij vertelt ook dat het eerste ontwerp voor de kas twee jaar geleden is gemaakt op Moengo. Deze is na evaluatie aangepast en op de beurs gepresenteerd. “Het gaat om een kas van 8 meter bij 14 meter. “Het bedrijf is in Moengo opgezet zodat de ontwikkeling in Moengo plaatsvindt. Het hout komt uit Moengo en de kassen worden op maat gemaakt en opgesteld door lokale ondernemers”, zegt Sutorius.

De standaard

De leiding van het bedrijf is door de studenten overgedragen aan Ken Doorson. “De bedoeling is dat het bedrijf ‘uit eigen kas’ gaat groeien en dat kassenteelt dé standaard wordt en dat overal vandaan kassen worden gekocht”, aldus Bastiaans. De afdeling Agrarische Productie van de Barronschool is niet lang na de beurs weer in bedrijf gebracht nu er weer een docent beschikbaar was vanaf februari 2018.

Lees meer berichten uit de categorie Stichtingen.

2019-07-31