fbpx
Pasensie roetoe - Het beste van twee werelden

Pasensie roetoe – Het beste van twee werelden

Pasensie roetoe – Het beste van twee werelden

Het stekkie van...

Niet planten

Leven doe je in de tropen vaak buiten. En zeker in een landelijke districtsomgeving waar het leven deels nog traditioneel eraan toe gaat  en dieren gewoon erbij horen. Pasensie Roetoe heeft dat concept uitgewerkt en het stekkie is een ideale plek om even de hectiek van de stad te vergeten.

Het is een idyllische plek. Vanuit Paramaribo drie kwartier rijden en dan richting Creola, is r een heerlijke plek aan de Saramaccarivier. Terwijl de wind vanuit de rivierzijde de hangmatten onder de tent zachtjes wiegt, is het duidelijk waarom het hier Pasensie Roetoe – ‘herkomst van geduld’ – heet. Rust is hier het devies en niemand heeft haast. Met op de achtergrond heerlijke reggaemuziek en een koud glas bier genieten Gerard Cooman en Annette Buning van hun stekkie.

Pasensie roetoe - Het beste van twee werelden

De fruitbomen net voor de grote tent zorgen voor het vruchtbaar gevoel en de nodige schaduw die hoort bij de relaxte sfeer. De twee wonen er in harmonie met de omgeving en natuur. Een kalkoen die kennelijk gesteld is op de eigen privacy, benadrukt de harmonie wanneer het gezelschap even wijkt voor de grillige bui van de in het westen zeer gewilde vogel.

Cooman is de lieveling van zijn oma Francis geweest. Het was voor haar al heel lang duidelijk dat hij de plantage niet zou verlaten. Het landgoed beslaat een aantal hectaren datnu deels bewoond en beheerd wordt door het duo. “Mijn oma is hier komen wonen met mijn grootvader. Ze deden vooral aan de citrusteelt en hadden veel pluimvee. Dat heb ik allemaal meegemaakt. En mijn oma wist altijd zeker dat haar lieveling niet weg zou gaan, dus ik moest alles meemaken als ze bezig was op de plantage.” Coomans oma was, zoals vele vrouwen in die tijd, een superbezige bij. “Ze plantte in de zwamp ook padie. Een deel was voor de kippen en een ander deel werd
gebracht naar de pellerij. Daarvan bleef zemel over en dat was voor de andere dieren.” Hij kweekt geheel in trend van zijn oma nog steeds kippen en de verschillende soorten vruchtbomen zijn opmerkelijke getuigen van een zeer productief verleden.

Niet planten

Met een stem waarin de liefde doorklinkt vertelt Cooman over de dieren, terwijl wij een ronde doen op de ‘boerderij’. “Helaas planten we niet omdat de dieren vrij rondlopen en alles opeten.” Hij laat vol trots de verschillende dieren zien. Er zijn kippen, koeien, schapen en ook paarden. “De paarden zijn van Annette, zij houdt van paardrijden.” Annette: “In Nederland had ik altijd ook paarden en ik ben inderdaad gek op rijden.” Vijftien jaar geleden leerden de twee elkaar kennen en Buningkoos er uiteindelijk voor om in Suriname te komen wonen. “Ik mis de stranden wel, maar het leven hier in Suriname, en vooral hier in Saramacca, is veel meer holistisch en heerlijk rustig.” Regelmatig gaat zij te paard de plantage doorrijden om even de teugels te vieren. De dieren hebben allemaal een naam, wat de persoonlijke zorg benadrukt. En hoewel het een relaxte bedoeling lijkt, hebbende twee het best wel druk om alles schoon te houden en de dieren te verzorgen.

Alternatieve dakbedekking

Aan de linkerkant van de hoofdtent is een leuk tweekamerverblijf dat in eerste instantie was gebouwd om gasten uit Nederland, die Buning kwamen bezoeken, een eigen plek aan te bieden. Nu wordt het ook gebruikt voor toeristen die willen genieten van het leven op het platteland. Binnen van het logeergebouw is het opmerkelijk koel. De troelibladeren die zijn gebruikt als alternatieve dakbedekking, zorgen voor dit heerlijk effect. Een populairder alternatief zijn de tassibladeren. Vooral marrons en inheemsen maken daarvan gebruik als bedekking van hun huizen en hutten in het binnenland. “Hier, zo dicht bij de stad, hebben we vrijwel geen tassi. We doen het met de troelibladeren, die ook makkelijker zijn in onderhoud.” Ook de grote hangmattentent op Pasensi Roetoe is hiermee bedekt. Opmerkelijk in de logeerkamers is ook het gebruik van de mamyo; een kleed dat gemaakt is van verschillende soorten stof. “Die komt ook uit de tijd van mijn oma”, wijst Cooman aan.

Hengelaars

Aan de overkant van de weg heeft het Koppel de rivierkant gemaakt tot een geriefelijke plek voor hengelaars om te vissen. Het uitzicht is adembenemend en ook het aantal soorten vissen dat allemaal gevangen wordt hier is best veel. “Vrijwel elke zondag komen de mensen hier. Met hun ijsbox met drinken en eten komen ze even ontsnappen aan de dagelijkse hectiek.” Door zoveel leuke en relaxte plekken buiten, staat het woonhuis in het midden van het erf er vergeten bij. Logisch bijna; Gerard en Anette zijn veel meer buiten dan binnen. Het huis oogst wel modern. Op deze manier heeft hebben ze toch het beste van twee werelden: de gemakken van de moderniteit binnen en het traditionele en meer relaxte buiten.

Lees meer berichten uit de categorie .

augustus 2, 2019

E-mailadres:

Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.