fbpx
Tropische sferen Klein Eden in Pontbuiten

Tropische sferen Klein Eden in Pontbuiten

Tropische sferen Klein Eden in Pontbuiten

Het stekkie van...

Zuster pont

De noodzaak om een bijdrage te leveren aan een of ander nobel doel bepaalt soms ook waar en hoe wij gaan wonen. Dat geldt zeker voor Jose Schaepman. In 1980 ging ze, rechtsreeks van de universiteit in Amsterdam, werken in het Surinaamse binnenland als arts voor de Medische Zending. Haar stekkie in Paramaribo vertelt het verhaal van een gedreven vrouw met een liefde voor tropische sferen.

Het is ‘s morgens elf uur wanneer Jose Schaepman de poort opendoet en ons verwelkomt. De stralen van de felle zon voelen in een keer veel minder heet aan: een bijkomend effect van de tuin die wel een tropisch paradijs lijkt. Het is gelijk duidelijk dat er veel liefde en toewijding is gaan zitten in de aanleg van deze verkoelende groene plek.

Tropische sferen Klein Eden in Pontbuiten

Nadat Schaepman in 1986 terugkwam naar Paramaribo vanuit het binnenland, klopte zij aan bij de Regionale Gezondheidsdienst (RGD) en vroeg waar zij het meest hulp nodig hadden. “Ik had zoveel met de binnenlandbewoners gewerkt dat ik heel graag door zou willen gaan met hen. Ik ken de mensen en de gebruiken, dus dat was makkelijk. Ze vroegen mij om alsjeblieft aan het begin van de Indira Gandhiweg te werken en zo kwam ik dus hier terecht”, vertelt Schaepman met een wijds gebaar. Dat ‘hier’ is aan de voorkant van de buurt Pontbuiten met uitzicht op de Indira Gandhiweg. Voor aan de straat staat de poli waar Schaepman jaren heeft gewerkt, alleen is die nu groter. De arts beschrijft dit stuk van de buurt als zeer aangenaam. “Heel rustig, ik woon hier al langer dan dertig jaar en ik ken er iedereen.”

De plek van de poli is gekozen samen met de legendarische zuster Marta Pont die samen met de familie eigenaar was van de gehele buurt Pontbuiten. “Ik kocht eerst de poli en huurde dit huis dat in 1986 net af was. Het was toen een Bruynzeelwoning, zo een huis op neuten met de keuken boven en beneden ruimte voor de auto. Het ontwerp van het huis vond Schaepman werkelijk onpraktisch, ook omdat er toen geen hydrofoor was en het water niet boven kwam.

“Ik was al twee jaar terug uit het binnenland en mijn dozen met spullen uit het binnenland zaten er nog precies zo bij. Ik had nog niet uitgepakt. Zo onpraktisch vond ik de inrichting.” Uiteindelijk besloot ze het huurhuis toch maar te kopen en er “wat van te maken”. Dat ‘wat’ is heel mooi gelukt. Het huis kreeg beneden een leefgedeelte erbij, waarbij vooral op gelet is dat het een beetje een geheel vormde met de tuin.

Gewoon buiten

Eenmaal binnen blijkt het verassend koel. Dat is omdat de muren niet geheel dicht zijn gebouwd. De houten latten en de manier waarop is gebouwd, maken dat je constant het gevoel krijgt dat je gewoon buiten bent. De keuken is nu beneden, helemaal open met een barretje en ook zijn een uitgebreid bad en toilet erbij gekomen. Het geheel loopt asymmetrisch; precies zoals de bekende architect Arie Verkuijl, die het huis heeft ontworpen, het ook leuk vond.

Een van de wensen van Schaepman aan Verkuijl was een ‘luie trap’ die met een boog naar de bovenverdieping loopt. En omdat beneden zo een open sfeer ademt, lijk je pas met de trap echt in een huis te komen. Het feit dat met pinushout is gewerkt, geeft de inrichting een lichte aanblik. “Kijk daar zie je ook pinusstammen die zijn geïmpregneerd en gebruikt als balken. Deze houtsoort is speciaal gekomen van houtplantages in het district Brokopondo waar ze voor de woningbouw werden geteeld zodat men geen hardhout hoefde te kappen. Alles is gekookt en behandeld, zodanig dat er geen insecten aan zitten”, vertelt Schaepman terwijl ze het gave hout laat zien.

Karakter

Eenmaal op het balkon boven heb je een prachtig uitzicht en een hangmat verraadt dat de wind hier voor menig slaapbui heeft gezorgd. De deuren zijn zodanig aangebracht dat ze helemaal open kunnen waardoor het balkon omgetoverd wordt tot een grote familiekamer met een uitzicht op de tuin. Vlechtwerk in de muren, de inrichting die helemaal van hout is en de met marronhoutsnijwerk versierde panelendeuren voegen karakter toe aan de inrichting. De twee slaapkamers boven houden het geheel knus.

Achter op het erf staat een kleine (logeer)woning. Langs de vijver met maanvissen en met een eigen stukje goed onderhouden tuin ademt het ook hier een oase aan woonplezier. Het huisje is voorzien van alle gemakken en lijkt, door de ronde vorm vooraan, wel een woonboot. Lekker varen zou dat zijn!

Te koop

Een waarlijk sieraad is het Saramaccaans huisje dat de tuin vooraan siert. De tuin raakt overigens nooit onder water want Schaepman heeft geïnvesteerd in een ondergronds buizensysteem waardoor alle (regen)water gelijk wegstroomt. De eigenares heeft ook geïnvesteerd in een systeem op het dak waardoor de zon het water verwarmt en er altijd heerlijk warm water uit de kraan stroomt. Een warm bad zonder je druk te hoeven maken over de stroomrekening en een eventueel schadelijk effect op het milieu, is in deze tijd een ware luxe!

Schaepmans huis is te koop want zij gaat na veertig jaar Suriname verlaten. Maar niet omdat het haar niet meer bevalt. “Het is een heerlijke tijd geweest in Suriname en het is een heerlijk huis”, vertelt zij. “Maar ik heb hier geen familie meer en ik wil dichter bij mijn dochter zijn.”

Dit stekkie is de ideale omgeving voor een gezin om er neer te strijken en waar de kinderen energiek en veilig op het erf kunnen ravotten. De verschillende lianen en palmen versterken het gevoel van binnenlands avontuur en vormen samen met het tropische huis een Klein Eden in Pontbuiten.

Lees meer berichten uit de categorie .

oktober 10, 2019

E-mailadres:

Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.