fbpx
Wonen naast (gestapelde) autowrakken en ongedierte

Wonen naast (gestapelde) autowrakken en ongedierte

Wonen naast (gestapelde) autowrakken en ongedierte

Bedorven woongenot

Ongezond milieusituatie

Het is geen onbekend fenomeen in Paramaribo: bedrijven die het midden houden tussen autoreparatie- en een autosloopbedrijf in (rustieke) woonwijken. Dit zorgt voor veel overlast en gaat danig ten koste van het woongenot of de waarde van je woning. Een vergunning blijkt niet nodig en klagende omwonenden zijn aan hun lot overgelaten, want de boetes zijn ‘lachertjes’.

“Het hele jaar door hebben we last van muskieten en tijdens regentijd is het dubbel zoveel. Ik ben helemaal immuun geworden”, vertelt bewoonster Sandra van de Ornoribolaan, in de doorgaans rustieke wijk Uitvlugt. Ze woont pal naast een autoreparatiebedrijf. Bij de zijmuur bederven een stapel oude autodeuren en twee op elkaar gestapelde roestige zeevrachtcontainers het uitzicht. “Ik heb gewoon de knop in mijn hoofd omgezet en probeer de boel zoveel mogelijk te negeren.” Maar dat lukt niet altijd. “In de keuken erger ik me, want je wilt een mooi uitzicht. Vooral als je ziek bent en je ziet die rotzooi, dan heb je zin om te schelden.”

Het belendende perceel staat vol auto’s in slechte staat. Het ziet niet ernaar uit dat de meeste verwijderd zullen worden. Verder staan er allerlei sloopmaterialen en auto-onderdelen opgeslagen. “Daaronder schuilt allerlei ongedierte onder zoals ratten, awari’s en sapakara’s”, weet Sandra. Ze is ook bezorgd over haar gezondheidsveiligheid. “Soms zijn ze bezig met een of ander middel en die geur is gewoon giftig;
het ruikt niet gezond.”

Wonen naast (gestapelde) autowrakken en ongedierte

Niet veel verder, in de Henkielaan, is een vergelijkbare situatie. Tegenover een mooie hoogbouw woning die te koop staat, is een autosloperij. Op de bermen staan auto’s geparkeerd en her en der liggen onderdelen. “Jammer voor de eigenaren van dat huis want niemand gaat het willen kopen. Het is een ongezonde milieusituatie”, zegt een buurtbewoner die anoniem wil blijven. Hij beklaagt zich ook over de onoverzichtelijke en gevaarlijke verkeersituatie. “Het is elke keer weer lastig om langs te rijden. Door auto’s die op de weg geparkeerd staan, heb je slecht overzicht op het aankomend verkeer.” Ook deze bewoner uit zijn bezorgdheid over ongedierte en dengue omdat onderdelen en oude banden een broedplaats zijn voor muskieten. “We kunnen niet meer, we zijn hier aan ons lot overgelaten.”

Bestuursopzichters van het districtscommissariaat zijn meermalen poolshoogte komen nemen. Steeds wordt dan de boel opgeruimd maar kort daarna komen weer dezelfde klachten: ook over de dagelijkse drukte vanwege het komen en gaan vanklanten. “Wij kunnen alleen maar komen controleren en waarschuwen. Maar wij verschaffen geen vergunningen, dus kunnen die ook niet door ons worden ingetrokken”, zegt de districtssecretaris.

Onverstoord door

De ondernemer in de Henkielaan weet van de klachten van omwonenden. “Klagen gaat niet helpen”, zegt hij. “Ik ga rustig door met mijn onderneming en niemand kan me wat doen. De buren weten wie ik ben. U kunt gaan vragen wie ‘Magic’ is”, zoals hij zichzelf noemt. Over het huis dat te koop staat, zegt hij: “Surgoed moet dat huis gewoon aan mij verkopen, dan zijn alle problemen opgelost.” Ook in de Ornoribolaan blijkt klagen weinig of niets uit te halen. “Dat heb ik een keergedaan”, vertelt bewoonster Sandra. “Het heeft weken geduurd voordat men foto’s kwam maken maar er is daarna niets gebeurd. Een keer zei de Milieupolitie tegen me: ‘Mensen zijn vrij te doen op hun perceel wat ze willen.’ Dan houdt het toch op.” Een overbuurman vertelt dat hij weleens zowel bij de politie als Openbaar Groen heeft geklaagd over te veel auto’s op de bermen. “Men komt langs, er wordt gesproken met de ondernemer en dan begint het weer van voren af aan.”

Hier verweert de ondernemer zich als volgt: “Er zijn overal bedrijven tussen huizen. De één begint een bar of een bordeel, ik heb een garage.” Hij vindt overigens dat buurvrouw Sandra niet moet klagen. “Zij heeft toch ook haar berm afgezet en waar moeten de kinderen lopen dan?”
Hij is niet van plan het aantal gestalde auto’s op zijn perceel te verminderen. “Ik spuit regelmatig tegen ongedierte.”

Geen vergunning

Bij aanhoudende overlast veroorzaakt door een bedrijf, kan het districtscommissariaat het ministerie van Handel, Industrie & Toerisme als vergunningverlener schriftelijk verzoeken de ondernemer tot de orde te roepen. Echter voor auto’s repareren op je woonperceel, is geen vergunning vereist. “We kunnen dus niet veel meer doen dan waarschuwen.” De districtssecretaris verwijst naar de Milieupolitie voor het ingrijpen als situaties uit de hand lopen. “Afhankelijk van de situatie grijpen we in”, zegt een woordvoerder van de Milieupolitie.
“De openbare bermen moeten vrij blijven van wrakken en op percelen moeten ze overdekt zijn met een zeil. En het plaatsen van containers moet in overleg gaan met het BOG (Bureau Openbare Gezondheidszorg – red.). Maar wij hebben de middelen niet om kordaat op te treden. De boetes zijn achterhaald en lachertjes; de mensen lachen ons gewoonopenlijk uit.”

In het geval van de Ornoribolaan staan ongebruikte auto’s op de bermen van een tegenoverliggend hoekperceel. Doordat er geen ondernemingsvergunning nodig is, blijven omwonenden bij dit kat-en-muisspel de dupe van overlast. “Ik sta gewoon met mijn rug tegen de buur”,
zegt bewoonster Sandra. En over de waarde van haar huis: “Het is niet onverkoopbaar maar wel stukken minder in waarde.”

Lees meer berichten uit de categorie .

januari 14, 2019

E-mailadres:

Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.