fbpx
Editie 2 House Home Lifestyle 2015 Surgoed Makelaardij NV 013 999x750 - Hema Mahabir-Punwasi - 'Ik voel me één met de natuur'

Hema Mahabir-Punwasi – ‘Ik voel me één met de natuur’

Hema Mahabir-Punwasi – ‘Ik voel me één met de natuur’

Cribs

Voor de Rubriek Cribs gaat de redactie van Surgoed op zoek naar bekende Surinamers die willen laten zien waar en hoe ze wonen en hoe hun Cribje is ingericht. Dit keer hebben we een bezoek gebracht aan mevrouw Hema Mahabir-Punwasi (71). Zij is bij menig Surinamer bekend vanwege haar docentschap op het Natin en haar rol als grondlegger van het Algemeen Middelbaar Technisch Onderwijs (AMTO). De oud procureur-generaal Subhas Punwasi is haar broer.

Editie 2 House Home Lifestyle 2015 Surgoed Makelaardij NV 013 400x536 - Hema Mahabir-Punwasi -'Ik voel me één met de natuur'

Vanuit de stad rijden we over de Commissaris Weytingweg het district Wanica binnen. Aangekomen op het erf glijdt de drukte van de stad direct van ons af. Na de kennismaking met de vrouw des huizes weten we waar deze rust vandaan komt. Boven alles is mevrouw Mahabir-Punwasi een echt natuurmens. Ze leeft zoveel mogelijk van en met de natuur om zich heen. Dit komt onder andere tot uiting in haar spiritualiteit en de manier waarop ze zich over haar erf ontfermt. “Ik heb iedere plant of boom hier zelf neergezet. Iemand die aan mijn planten komt, komt aan mij.” De bittere neem die we veelvuldig tegenkomen wordt gebruikt om het erf op een natuurlijke manier te onderhouden. “Chemische bestrijdingsmiddelen komen mijn terrein niet op.”

Elke boom heeft een verhaal en draagt persoonlijke herinneringen met zich mee. Ook het aantal orchideeën valt op. Ze hangen ieder in een eigen potje onder een grote neemboom. “Ik heb er zo’n zeventig. Er zitten nu nieuwe knoppen in en ik kijk uit naar de dag dat ze allemaal tegelijk open gaan.” Samen met haar man heeft mevrouw Mahabir-Punwasie het perceel in de jaren zestig voor een prikkie kunnen kopen. “Het heette dat het spookte op dit terrein. Het verhaal is dat er een moord is gepleegd waarbij de slachtoffers in stukken zijn gehakt.” De glinstering in de ogen van mevrouw Mahabir-Punwasi verraadt dat ze dit zelf niet echt gelooft. Aan de uiteindelijke bouw van het huis hebben de eigenaren lang gewerkt. Als onderwijzers konden ze slechts beetje bij beetje sparen. Om extra inkomsten te krijgen plantte mevrouw Mahabir-Punwasi onder andere cassave en zoete patat. Langs het water groeide maïs die ook werd verkocht.

Ook nu nog haalt mevrouw Mahabir-Punwasi haar verse fruit dagelijks van haar eigen erf. Het duurde tot ver in de jaren zeventig voordat er daadwerkelijk een woning stond om te betrekken. Al bij de bouw waren ze het er over eens wat ze wilden. “Onze slaapkamer werd als een echte masterbedroom ingericht met een balkon én een eigen bad en toilet. De kinderen hadden zo ook hun eigen plek waarin ze lekker hun gang konden gaan en wij niet zo streng op de rommel hoefden te letten.” In de tussenliggende periode woonde het gezin Mahabir-Punwasi in de stad. Op het perceel staan nu drie huizen. Zij zelf bewoont het eerste, het tweede wordt verhuurd en de derde woning wordt opgeknapt en klaar gemaakt zodat haar zoon het met zijn gezin kan betrekken. Twee jaar geleden is de man van mevrouw Mahabir-Punwasi overleden. Ze hadden samen plannen om het huis aan te pakken. Een jaar geleden is het huis dan ook onderworpen aan een grondige onderhoudsbeurt. Aan de sfeer en het uiterlijk van de woning is weinig veranderd. “Precies zoals mijn man dat zou willen.”

De belangrijkste plaats binnenshuis is de hoek waarin mevrouw Mahabir-Punwasi haar dag begint. “Als ik hier zit te mediteren voel ik mezelf volledig opgaan in mijn omgeving, de natuur en de almachtige.” Aan de andere kant van de woonkamer vinden we een veertig jaar oude houten bar. ,,We konden hem eigenlijk niet betalen, maar hij moest en zou er komen.” De houten deur die bovenaan de trap de toegang biedt tot de overige vertrekken heeft mevrouw Mahabir-Punwasi speciaal in het binnenland laten maken en is dus van originele Surinaamse makelij. De woning heeft rondom een groot terras waar verschillende zitgelegenheden gemaakt zijn. ,,Soms zit ik het prettigst op de grond’, bekent mevrouw Mahabir-Punwasi.

Het perceel leent zich voor een wandeling over het gras, langs een imposante rij met palmbomen die over de gehele breedte van het perceel zijn geplant. Bij een van de vele zitjes die we op het erf tegenkomen stuitten we op het naambordje, ‘Aaltjes nest’, vernoemd naar een bijzondere dame. ,,We waren net in Nederland. Mijn man zat in de trein op weg naar het noorden van het land. Tegenover hem zat een dame die er nogal verschrikt uitzag. Een kleurling, zo bleek later, had zij nog niet eerder van zo dichtbij gezien. Haar stille angst viel hem op en hij sprak de dame aan met geruststellende woorden. ,,U hoeft niet bang te zijn, we zijn niet hetzelfde maar wel gelijk.” Een bijzondere vriendschap was geboren. Ali, de naamgeefster, kwam met plezier op bezoek in naar Suriname en genoot net als mevrouw Mahabir-Punwasi van de rust en de groene omgeving.

Lees meer berichten uit de categorie Cribs.

2015-04-03

E-mailadres:

Ik heb de algemene voorwaarden gelezen en ga ermee akkoord.